woensdag 11 januari 2012

Etappe 8 Copiapo - Antofagasta

Etappe 8
Voordat we op onze fotospot aankomen van etappe 8, gaan we eerst nog wat eten. We stoppen bij een chauffeurs restaurant en gaan daar naar binnen. Het is nog vrij leeg en er zitten twee andere mannen samen aan een tafel. Waarschijjnlijk chaufeurs. Het is een oud gebouw. Er staan 8 tafels, met plastic zijltjes erop. Allemaal verschillende. En ook het meubilair is allemaal verschillend.
Er komt een Chileense vrouw aan en ze kijkt ons aan, maar zegt niks. Wij vragen of we wat kunnen eten, en ze wijst naar een tafel. Ze is niet van plan om gezellig te doen vandaag, en dus ook niet tegen mensen die iets met de Dakar rally te maken hebben.
Geen probleem, we gaan zitten en zij is weg naar de keuken. Als ze later terug komt, dan vragen we of we wat kunnen bestellen. Ze noemt drie dingen op en we bestellen.rijst met carne. Ze loopt weer weg. En uuuhh, drinken dan? Als ze het eten komt brengen dan vragen we om drinken. Ze doet de koelkast open waar we naast zitten en daar staan een aantal twee liter flessen frisdrank en in het vriesvak zit nog vlees. Waarschijnlijk zit hier het enige stopcontact, want in deze kpoelkast lijkt alle voorraad tte zitten. We wijzen naar een 2 liter fles lemon frisdrank. Ze pakt de fles en geeft die aan ons en brengt ons glazen. Lekker, maar hebben we nu de hele fles gekocht of alleen een glas??
Als we betalen komt de rekening op €6,50 euro per persoon.
Na het eten rijden we door naar onze fotoplek. Het is al lang donker en we moeten in het donker zoeken naar een leuke plek. Dat is niet makkelijk. Gelukkig weer een keer in “the middle of nowhere” slapen, in de plaats van in het bivak. Zo relaxed. Geen brommende aggregaten, geen brullende motoren die getest worden. Alleen maar rust.
Smorgens weer ons ontbijt dat bestaat uit een stuk oud brood, met opgewarmde worstjes of Smac. En daarna een heerlijke kop koffie. Genieten van het moment, genieten van de rust.
Dan is de tijd dat de eerste motoren gaan komen. Roeland, Bas en Dirk, blijven bij de auto in de buurt, stof fotograferen. Ik ga een kilometer verderop bij het tankpunt staan. Zien hoe een tankstop van de motoren eruit ziet. Alleen de motoren mogen tanken omdat een motor een kleine tankinhoud heeft.
Het gaat als volgt, een motorrijder komt aanrijden en meldt zicht bij de wachtende official. De tijd wordt gemeten en de motorrijder heeft exact een kwartier. Hij zet zijn motor bij een tent waar allemaal vaten brandstof van Total staan. Iemand van Total tankt de motor en als de tank vol is, dan zet de motorrijder zijn motor iets verder bij een andere tent waar hij wat water kan drinken en waar zijn camelback wordt bijgevuld. Dit is een drankzak die de motor op zijn rug draagt en waar hij uit kan drinken via een slang die in zijn helm uit komt. Zo kan hij tijdens het rijden drinken. Sommige motorrijders controleren gelijk hun motor. Hoe is de ketting, hoe zijn de remmen, enzovoort. Dan, als het kwartier bijna om is, moeten ze zich melden bij het vertrek. Een official staat op de rijders te wachten en weet precies wanneer het kwartier van die rijder om is. Door met zijn vingers af te tellen, van vijf naar nul, geeft hij aan wanneer de motorrijder mag vertrekken.
De woorden van de mannen: Stof – habub – fez fez – zandstorm

Geen opmerkingen:

Een reactie posten