Etappe 7
De beruchte etappe rond Copiapo startte voor ons om 8.30 vanuit het bibak.
Berucht om de hoge duinen en daardoor de strijd tegen de klok met de wetenschap dat als je pech hebt of geen goede dag hebt het een nacht etappe gaat worden,
De beroemdste duin is de laatste bij de finish in Copiapo. Maar omdat het voor veel rijders avond zou worden besloten we eerder in de track onze bivak op te slaan.
De special stage bestaat uit 2 gedeelten van ongeveer 200 kilometers. Wij gingen het tweede gedeelte van de track op om, met het roadbook in de hand, een geschikte fotolocatie te vinden. We hadden rum de tijd want de eerste motorrijders zouden pas 2 uur later arriveren. Na ongeveer 30 kilometer hadden we een geschikte locatie gevonden. Een locatie met hoge duinen, een waypoint en zelf hadden we moeite om de top te bereiken. Dus voor veel rijders zal het ook moeilijk worden.
Een waypoint op de route is belangrijk omdat de rijders dit punt moeten benaderen op geringe afstand. Indien dit niet lukt wordt er een straftijd berekent van een uur.
We hadden de auto op de top gezet met een prachtig uitzicht aan beide kanten op de vallei.
Gedeeltelijk was de ondergrond fijnzand en een deel grofzand.
Wat we gedacht hadden kwam uit. Veel auto's en trucks hadden het moeilijk om boven te komen.
Sommige hadden veel pogingen nodig en veel creativiteit om uiteindelijk de top te bereiken.
Dit was een kostelijk schouwspel. Moeilijk om via foto's te vertellen, maar wij hadden een dag van ons leven.
Bas
De laatste etappe al weer voor de rustdag. Op de rustdag kunnen we orde scheppen in de chaos die we gecreëerd hebben. Bij de teams langs en ons klaar maken voor etappe 8. Het tempo zal niet zo hoog liggen als afgelopen week. Maar het is zeker geen rustdag. Waarom heet het eigenlijk een rustdag? Ik weet nu al dat er ook bij de rijders teams maar weinig mensen zullen rusten. Het zou eigenlijk de “geen racedag” moeten heten.
Gisteren hebben we ook al wat orde kunnen creëren en zijn we al bij een paar teams langs geweest. Rond 6 uur in de avond is het bivak nog bijna leeg. Nasser Al Attiya is er wel al, maar zijn hele team is er nog niet. Doordat de etappe is afgelast, moeten alle teams in konvooi naar het bivak van Capiopo. De pas waar wij overheen zijn gegaan is afgesloten, omdat deze besneeuwt is. Daardoor moet het konvooi een alternatieve route rijden die meer dan honderd kilometer omrijden is.
Om 10 uur hebben we nog een rondje gelopen in het bivak en zijn we wat meer mensen tegen gekomen. We hebben even gesproken met Jürgen van de Goorbergh, hij was bezig met de voorbereiding van vandaag, samen met zijn monteurs. Hij is nog niet tevreden, er moet meer uit te halen zijn.
Tim Coronel is ook bezig met de voorbereidingen. Eén van de voorbereidingen is dat hij extra warme kleding mee neemt. De etappe is zo zwaar, dat de mogelijkheid bestaat dat er veel rijders 's nachts in de duinen bij Copiapo moeten overnachten.
De Atakama
Het zoeken van een mooie en sensationele plek is altijd een uitdaging. Soms lukt het, en soms moet je genoegen nemen met de plek waar je bent. Vandaag is een topdag. Top omdat wij boven op de top van een duin staan, maar ook omdat dit superplek is. Dirk heeft de Landcruiser helemaal omhoog gereden. Op dat moment waren we daar blij mee. Maar aan het einde van de dag bleek dat een super prestatie. Veel rijders hebben moeite om boven te komen een sommige lukt het gewoon niet. Dirk wel, hij zet de Landcruiser gewoon boven. Ruim op tijd, en dus nog tijd voor een bakkie. Wat een uitzicht! Een woestijn is nergens hetzelfde, maar altijd adembenemend.
Als de eerste motorrijders naar boven rijden, zien we wat een lange afstand het is om boven te komen. Iedere coureur ploetert om de top te bereiken. De motorrijders lijken niet te veel problemen te hebben om boven te komen. De eerste auto en vrachtwagens ook niet. Maar als de snelste rijders voorbij zijn, dan komen de eersten die het niet redden. Hun roadbook stuurt hun deze duin op, maar als dat niet lukt dan zoeken ze alternatieven. En na verloop van tijd, worden alle duinen in de buurt beklommen om in elk geval ergens boven te komen. Iedereen rijdt ook door elkaar en er gebeuren een hoop 'bijna ongelukken'. Terwijl ik probeer om al dit moois vast te leggen, wordt ik bijna omver gereden door Abdullah Al Huraiz met zijn Landcruiser. Gisteren heb ik nog met hem staan kletsen in het bivak. Nu lukt het hem om boven te komen, maar meer glijdend dan rijdend. En bijna boven gaat hij rakelings langs mijn Petrol Bag. Maar rijd over mijn flesje water, die uit elkaar spat en overal water heen spuit. Als of er nog niet genoeg sensatie was.
/Tammo
/Tammo
______________________________________________________________________
Vandaag een rustig begin van de dag. OM 9 uur vertrokken uit het bivak naar de track. Na ongeveer 30 kilometer kwamen in hoge duinen. Prachtig plaatjes.
Today a quiet start of the day. At 9 hours left the camp to the track. After about 30 km we arrived in high dunes. beautiful pictures.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten