vrijdag 6 januari 2012

Stage 6 Fiambala Copiapo 6 Januari 2012

Van zandstorm naar sneeuw
Auto 1013 vertrekt op tijd uit het bivak  We komen Léon nog tegen met auto 1012 als we onderweg naar de uitgang zijn. De 1012 is weer helemaal gerepareerd, verteld hij, terwijl het hete zand over het bivak waait. We vertrekken rond half 7 in de avond omdat we naar een redelijke hoogte willen gaan. Omdat het mooi is, maar ook om niet in één keer naar 4700 meter te hoeven rijden. Het bivak zit op ongeveer 1400 meter boven zeeniveau. Dus door in één keer naar 4700 meter te rijden kan je last van de ijle lucht krijgen. We vinden een mooie plek in de Andes op 2949 meter. Het is er helemaal stil, de sterren zijn deels te zien tussen de wolken. Wat een rust!

Wij hebben gepland om 3 uur op te staan en 4 uur te vertrekken. We zullen dan ruim voor de motoren op de track zijn om foto’s te maken.  Als we onderweg naar Copiapo de grens van Chili bereiken voelen we al dat er iets aan de hand is. We hebben nog geen enkele rijder gezien en bij de grens is het rustig. Dirk belt met de sateliet telefoon naar de persinformatie van de A.S.O. De etappe gaat niet door... Wat nu?

We hebben nu opeens veel meer tijd, we rijden rustig de Andes door. Tja, en als je dan met fotografen op pad bent in zo een wonderlijk mooie omgeving, dan stop je regelmatig om foto’s te maken.

Wat doet de hoogte met je?
Ruim 4700 meter hoogte, dat is voor velen een record. Maar gaat dat allemaal goed? Je kan hoofdpijn krijgen, kortademig en nog veel meer. Maar  er zijn ook voordelen. Het water kookt sneller. Gelijk proberen met een koffie momentje. Even tijd om te kletsen, en wat blijkt? We hebben veel intellect in ons team:
Als je aluminium pannen gebruikt krijg je een enge ziekte. Wat ben ik vergeten, ben ik al ziek?
Als je thermo ondergoed binnenste buiten draagt, dan ga je warmte uitstralen in plaats van vasthouden.
Als het pikkedonker is, dan kan je wel voetballen. Als je maar zegt wie de bal heeft, en naar wie je speelt.
Ik ben bang dat team 1013 last van hoogte ziekte heeft. Gelukkig zijn we nu weer beneden en doet iedereen weer normaal. We zijn de foto’s aan het uploaden. Welke? Ja er was geen etappe, dus die mooie van de Andes. Ga naar www.dakarpress.nl voor de mooiste natuurfoto’s.

Wat doet de hoogte met jouw?

/Tammo
________________________________________________________________________________


Om 19.00 uur vertrokken richting Andes. We wilden zover mogelijk door rijden maar niet hoger dan 3000 meter. Om een uur of 10 zijn we gestopt om onze tenten op te slaan. Om 3 uur zouden we opstaan. Het was inmiddels behoorlijk koud geworden. De temperatuur daalde naar 5 graden.
Om 3 uur ging de wekker en na de broodjes met Braziliaanse smack en koffie vertrokken we om 4.15.
Het was jammer dat het nog donker was want de Andes is zo vreselijk mooi, maar ja je moet keuzes maken. 
Wat we toen niet wisten was dat de etappe geannuleerd was wegens de, door sneeuw, onbegaanbare afdaling in Chili. We hadden dus kunnen uitslapen en in het zonnetje naar boven kunnen gaan. Pech dus, maar het was een geweldige tocht en wij zijn dus de route gegaan die door de organisatie  verboden was. Alleen dat wisten wij niet.....gelukkig. Wat een prachtige route was het. De ene dag in 40 graden en de andere dag een afdaling in de sneeuw. Hier zou menig wintersport liefhebber jaloers van worden,

Yesterday at 19.30 left the camp at 22.00 arrived at the foot of the Andes.
Today at 4.15 on the left towards the Andes Capiapo stage.
At the start the stage was canceled due to winter conditions in the Andes.
One day it's 40 degrees Celsius here and the next day you can do some winter sports.




Geen opmerkingen:

Een reactie posten