Terug in Nederland

Inmiddels zijn we weer terug in Nederland.
Dinsdagmiddag was het hele team op tijd in de Lobby om naar het vliegveld te vertrekken. We worden voor de laatste keer getrakteerd op een stukje Zuid Amerika, een stukje Lima. Een rit van ruim een uur naar het vliegveld, achter in een gammele taxi zonder airco en met drie volwassen mannen op de achterbank. Stinkende uitlaten, en stoplichten die te lang op rood staan. Toch blijft het mooi om door een vreemde stad te rijden en nog een laatste stukje van deze reis te snuiven.
We hebben winst en verlies gezien. We hebben persoonlijke ervaringen opgedaan en we hebben anderen het Dakar avontuur laten meebeleven. We hebben de Dakar en Zuid Amerika gevoeld, gehoord, geproefd en gezien.
En het smaakte naar meer !

Als we dan uiteindelijk op het vliegveld aankomen dan is dat het begin van het einde. Nog een reis van een uur of 16 en dan staan we op Schiphol. Ruim elf uur van Lima naar Madrid, dan overstappen en dan het laatste stukje van Madrid naar Amsterdam.

Quotes van de teamleden:
Zand knarsend neem ik afstand van Zuid Amerika
Olbleheon   (het is Spaans volgens Roeland)
Zeker een half uur bezig geweest met mijn baard af te scheren (note: er zijn briljantere quotes)
Ik ging voor de sensatie -  alles wat plat op de bek ging dat vond ik het mooiste
Dakar 2012: in een split second voorbij - maar een herinnering die eeuwig blijft.

Kort gezegd, iedereen heeft genoten. Het was een avontuur met veel kanten. Eén die veel indruk heeft gemaakt.

Op Schiphol aangekomen moeten we alleen nog de bagage van de band halen en dan kunnen we onze familie ontmoeten. Het moment is er, we komen door de deur. Eindelijk weer terug. Veel blije gezichten, je familie weer zien, omhelzen, voelen en bijkletsen.
Na verloop van tijd is het dan toch tijd om naar huis te gaan. Maar eerst afscheid nemen van elkaar. Het was een mooie tijd met elkaar.

-------

Wij willen alle volgers bedanken die de afgelopen periode ons blog gelezen hebben. Met ruim 2500 bezoeken in de afgelopen periode  is gebleken dat we niet voor niets geschreven hebben. Het was niet altijd makkelijk om (foutloos) te schrijven, foto's te plaatsen en te uploaden. We hadden niet altijd een internet verbinding, maar ook is tijd nogal eens een beperkende factor.
Toch is het gelukt om bijna elke dag wat te plaatse. We willen Sophie bedanken die hier in Nederland wat correctie heeft gemaakt als dat nodig was, en soms wat foto's plaatste.

We zullen dit blog blijven gebruiken de komende periode, maar ook als er weer ontwikkelingen zijn voor komende avonturen.